Magnifieka

Op het stoffenspektakel in Leuven kocht ik een geel tricot stofje met felgekleurde stippen. Mijn eerste gedacht was, ik maak er een leuk kleedje mee voor Fien. Maar ik zag het niet... Dus ging ik op zoek naar een andere bestemming. In mei zou ik een weekend weg gaan met vriendinnen, we trokken naar Amsterdam. In mijn koffertje zat een Julia , in dit geel gestippelde stofje. Beetje gedurfd, vond ik. Een beetje bozo the clown misschien? Fien was er in elk geval weg van! "Ik wil ook zo'n gekke gele trui, mama!", klonk het al snel. Dus enkele weken na mijn weekend, knipte ik de Julia voor Fien. En daar stopte het, wekenlang... Hij bleef liggen, andere projecten gingen voor. Tot zondag! Zondag maakte ik hem af, tijdens de middagdut. Waar die al niet goed voor is. Ja, nu aan het begin van het nieuwe schooljaar, doet ook Fien weer terug een middagdutje.   Het ging vlot, was ook niet de eerste Julia die ik maakte. Fien heeft er enkele mogen verslijten. (...

Op het stoffenspektakel in Leuven, eerder dit jaar, kocht ik een lap felgeel tricot met bolletjes. Voor Fien, dacht ik. Maar ik knipte een Julia, van Compagnie M, voor mezelf. Ik begon hem in elkaar te zetten en toen werd ik overspoeld door twijfel. Kon dit wel voor mij, is dit niet te fel, te kinds, te 'weet ik veel'... De trui ging, zonder boorden, voor wéken (maanden zelfs) aan de kant. Tot ik me, een paar dagen voor ik met vriendinnen naar Amsterdam vertrok, bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn om hem af te werken. Zo kon ik hem meenemen en daar een paar leuke foto's te nemen. Ik zou hem dragen op een jeans. Super leuk toch! Maar toch bleef ik twijfelen.  Ik knipte de mouwboorden in een sober effen jeansblauw, iets zwaarder tricot (gerecycleerde draagdoek van de zoon). Kwestie van de trui een beetje te temperen in zijn enthousiasme.  Anders dan mijn vorige versie , hoopte ik m et de openvallende kraag deze trui iets minder sportief te maken. Daar slaag...