Magnifieka

Dat de zomer er zit aan te komen, daar valt niet over te discussiëren. Ook al is het niet meer zo warm als 2 weken geleden, echt koud is het ook niet meer. Dat betekent voor mij dat het weer bijna tijd is voor rokken en kleedjes en blote benen! Hoog tijd dus om wat rokken bij te maken... Dolores van La Maison Victor stond al een hele tijd op mijn to-sew-lijstje, dus ging ik eindelijk aan de slag. Ik scoorde bij Madeline de stoffenmadam een 1m80 van de prachtige viscose crepe Summer Breeze. Ik had hem al 1 keer aan mijn neus voorbij laten gaan maar de 2e keer was ik snel genoeg! De rok zat verrassend snel in elkaar, dus dat zat mee. 😊 Altijd leuk als je snel resultaat hebt! Even was er toch wat stress voor de knoopsgaten, maar dat was niet nodig. Ze gingen allemaal perfect, wat ook een "first" was. Ik zocht én vond bij Veritas de perfecte knoopjes en klaar was Kees!  Ondertussen werd hij al verschillende keren gedragen en wat een succes!...

Het is weer zo ver, de nieuwe editie van Fibre Mood is uit! En voor die gelegenheid besloot ik nog eens een blogpost te schrijven... Net iets meer dan een jaar geleden, postte ik een laatste blogbericht. Waarom, tijd te kort, geen goede foto's van elk werkstuk, minder goesting,... Een beetje vanalles. Maar goed, we proberen opnieuw! Ik naaide ook deze keer voor de linkparty . Ik koos voor een wikkelblouse voor mezelf. Toeval wil dat ik al een tijdje op zoek was naar een blouse zoals de Wallys, dus ik heb niet lang getwijfeld. Voor de perfecte stof trok ik naar Madeline de Stoffenmadam en vond daar een prachtige, superzachte cupro in marsala rood. Ik kende het materiaal niet, maar was op slag verkocht. Aan de binnenkant is de stof glanzend en lijkt ze op zijde, aan de buitenkant is het een matte, gevlamde stof die aanvoelt als daim ofzo... Beter kan ik ze niet omschrijven. Het maken van de blouse ging super vlot, enkel bij de knoopsgaten ging het mis.  Open n...

Vakantie betekent dingen doen waar je anders niet zo veel tijd voor hebt. Ik kan eindelijk terug wat naaien en achterstallige naaisels op de blog zetten...  Toen ik deze stof zag passeren moest ik wel wat lachen. Ik wist dat Kas er gek op ging zijn, dus klikte hem direct in mijn winkelwagentje bij Cas en Nina *. Eigenlijk is het best wel grappig, Kas in een trui met melkbusjes, terwijl hij lactoseintolerant is. Dat is ook het eerste wat hij zelf zei... "Hahaha, mama, best wel grappig hé, want ik mag geen gewone melk." ;-D Hij is zo gek op zijn eerste Rocco, dat er geen twijfel bestond over snel een tweede. En dat moest voor hem in de stof met melkbusjes. Dus nu de vakantie begonnen is en ik precies toch weer een beetje meer fut gekregen heb, ben ik er maar direct aan begonnen. Terwijl zus naar de Chiro was, maakte ik zijn lievelingstrui nog eens. Ik haalde zwarte geribbelde boordstof bij Madeline de Stoffenmadam en viste uit mijn stoffenvoorraad nog een s...

Al van bij de eerste previews van Zonen09 was ik super enthousiast over de zakken van hun nieuwste zoon. Ik hou van zo'n leuke details. Ík was fan van Rocco! En Kas zou dat ook zijn, daar was ik zeker van! Ik kocht bij mijn één van mijn laatste bezoekjes aan Madeline de Stoffenmadam in Vilvoorde, een super schattige french terry, genaamd Louie, een super leuk stofje met allemaal egeltjes op. Ideaal voor Kas vond ik, en ook voor Rocco! Ik combineerde de egels met de chai oker boordstof van de laatste nieuwe Playtime collectie van See You At Six, die ik bij een vorige bestelling kocht bij Cas en Nina. Een perfect fit, zo bleek! Alsof beide stofjes voor elkaar gemaakt waren… ;-) Omdat ik altijd nogal krap naai voor de kinderen en ze nooit echt lang plezier hebben van de kledingstukken, besloot ik deze keer eens echt op de groei te maken. Ik tekende voor Kas maat 116 en kortte alleen de mouwen wat in. Resultaat: een trui op de g...

Toen de winter nog niet in het land was, maar het toch stilaan tijd werd om op zolder te kruipen, om te kijken of de winterjassen nog passen... Toen kwamen Fien en Kas met de vraag of ik opnieuw een winterjas wilde maken voor hen. Eigenlijk was dat niet helemaal de bedoeling dit jaar. Vorig jaar maakte ik 4 exemplaren en had toen gezegd: nooit meer!  Maar kan je nu de wens van je kind weerstaan? Allez hup, op zoek naar stoffen dus... Ik wilde deze keer jassen die ook tegen de regen kunnen, dus besloot ik om voor softshell te gaan. Voor Kas maakte ik een tijdje terug al een Lewis jas van Compagnie M in de blauwe variant van de stof die ik voor Fien koos. Fien koos, wonder boven wonder, voor een roze softshell?!? Hoe dat komt, geen idee, want ze helemaal niet zo roze ingesteld... Mah bon, wat zij wil hé. De softshell vond ik bij Madeline de stoffenmadam , alsook de blinkende paspel. De prachtige voering met de meisjes en de ballonnetjes, die scoorde ik bij ...

Alweer een jaartje ouder, dat kleine spook van mij! 6 kaarsen stonden er op de taart! 6 jaar al en toch lijkt het alsof we gisteren nog op neonatologie zaten... November blijft elk jaar een moeilijke periode in ons huisje. Getekend voor altijd, met verdriet, woede, onmacht,... De komst van Fien heeft heel wat bewogen in ons leven... Het veranderde ons leven voor goed. Niet alleen fysiek, maar ook vooral mentaal. De zwangerschap kwam er na een intense (en vooral lange) vruchtbaarheidsbehandeling en we werden ineens beloond met een tweeling. Twee kindjes in 1 klap, wat waren we blij! Maar lang bleef die roze wolk niet duren. We verloren niet alleen één van de kindjes op 26 weken zwangerschap, Fien (en haar kleine zusje) werden ook nog eens op 31 weken heel plots geboren.  Ook al lag ik al in het ziekenhuis en werden we goed voorbereid op een vroeggeboorte, we zijn goed verschoten. Het was ook heel dubbel allemaal, he...

Toen Kas een nieuwe zelfgemaakte jas vroeg, dacht ik, oh nee dat was niet het plan dit jaar. Maar ja, de wens van je zoon afslaan, dat doe je ook niet hé. Dus gingen we op zoek naar stof. Kas was helemaal niet moeilijk, 'maak maar gewoon dezelfde als deze, mama.'  Maar ik wilde deze keer wel eens softshell proberen. Ik vond blauwgrijze softshell (bij benadering de kleur van zijn vorige jas ) bij Madeline de Stoffenmadam in Vilvoorde. Een bijpassende tricootje had ik thuis nog liggen, ook van bij Madeline. Ik zag het helemaal voor me. Ik tekende deze keer een 6 jaar voor mijn 4-jarige zoontje. De vorige 2 Lewis jasjes maakte ik iets te juist en konden dus niet lang gedragen worden. Dat wilde ik deze keer vermijden. 2 maten groter dus! Als alle patroondelen geknipt waren, plande ik een date met een vriendin om samen aan de slag te gaan. Alles ging vlot, alleen die naden... In softshell krijg je heel dikke naden, dus hebben we ze bijna allemaal doorstikt...