Magnifieka

Een inhaalmanoeuvre, dat was het plan deze vakantie. Nog wat stofjes verwerken, voor we aan de lentefeest en communiecollectie beginnen, voor Fien en haar nichtje. Daar heb ik nog wel wat uitpluiswerk voor. Dit stofje had ik al heel lang liggen. Fien koos het zelf bij één van onze bezoekjes aan de stoffenverkoop in Kapellen. Het werd gekocht zonder doel, dus bleef het ook de hele tijd liggen in de voorraad. Tot mijn oog ineens op het gratis patroon van WenSJe viel... De Lena jurk zou perfect zijn voor deze bere-leuke stof. I k was bij de voorbereidingen alleen een beetje te snel. Ik knipte het patroon uit, legde het uit op mijn stof en begon vlijtig te knippen, zodat het klaarlag om 's avonds direct in elkaar te steken. Daardoor had ik het rugpand dus gewoon op de vouw gelegd, in plaats van 6 cm te voorzien voor een plooi. En aangezien ik geen stof meer op overschot had, moest ik het dus gewoon zo in elkaar zetten dus...  Maar geen probleem. Dat ging perfect...

Alweer een jaartje ouder, dat kleine spook van mij! 6 kaarsen stonden er op de taart! 6 jaar al en toch lijkt het alsof we gisteren nog op neonatologie zaten... November blijft elk jaar een moeilijke periode in ons huisje. Getekend voor altijd, met verdriet, woede, onmacht,... De komst van Fien heeft heel wat bewogen in ons leven... Het veranderde ons leven voor goed. Niet alleen fysiek, maar ook vooral mentaal. De zwangerschap kwam er na een intense (en vooral lange) vruchtbaarheidsbehandeling en we werden ineens beloond met een tweeling. Twee kindjes in 1 klap, wat waren we blij! Maar lang bleef die roze wolk niet duren. We verloren niet alleen één van de kindjes op 26 weken zwangerschap, Fien (en haar kleine zusje) werden ook nog eens op 31 weken heel plots geboren.  Ook al lag ik al in het ziekenhuis en werden we goed voorbereid op een vroeggeboorte, we zijn goed verschoten. Het was ook heel dubbel allemaal, he...