Magnifieka

Hier gaan we! Ronde 2 van de Battle of the blogs II .  Deze keer moesten we onze woonplaats voorstellen. Ik woon in Zaventem, dus mijn project was snel beslist. Ik koos voor een plek die voor mij veel betekent... Ik werkte er 5 jaar, ik had er de tijd van mijn leven, leerde er fantastische mensen kennen... Al die jaren leek die plek wel magisch... Ook de vreselijke dingen die er vorig jaar gebeurden, doet me die goede herinneringen niet vergeten! Gelukkig maar! Ik heb het over 'Brussels Airport'! Deze keer wilde ik iets voor Kas maken... Dus begon er alweer een zoektocht naar ideeën. Het idee kwam al snel!  Maar toen ik bij Cas en Nina ging kijken in de lijst met stofjes waartussen we konden kiezen, wist ik het even niet meer. Het waren prachtige stofjes, deze keer allemaal van Cotton+Steel. Ik wist wat ik wou, maar zag het niet direct.  Mijn man koos uiteindelijk voor mij. En wat ben ik blij met zijn keuze! Het klopt ...

Omdat ik de Cisse zo'n geweldig patroon vind, wilde ik er eentje kado doen aan een vriendin! Ik had nog een groot stuk gabardine over van een reuze lap, waar ik eerder al ( hier en hier ) een deel van verwerkte. Ik combineerde met een lichtblauw stofje (van Veritas) met ijsjes en oranje paspel. De bedoeling was om een retro-feel te bekomen. En dat lukte, al zeg ik het zelf. Ik maakte hem met knopenelastiek, om zeker te zijn dat hij past. Is moeilijk in te schatten, zonder model natuurlijk. Nog even een aan-foto van mijn dochter die deze Cisse even showt...  Ik kocht er nog een oranje t-shirt bij om er een outfit van te maken. Mijn vriendin was in elk geval heel blij! Daar doen we het toch voor! Magnifieka

Na het succes van de Cisse short voor Kas, volgde er eentje voor Fien. Aangezien zij een smalleke is, koos ik voor de 104 S. Past perfect! Deze keer zette ik hem ook in elkaar zonder klungelen of fouten... Hij begint me in de vingers te zitten, die Cisse. Ik kocht bij Pauli in Leuven een prachtig jeansstofje met wat stretch en zag er direct een Cisse in voor Fien en een Scarlet short (La Maison Victor) voor mezelf. Hij lag hier alweer een week of 2 geknipt klaar, maar er kwam altijd weer iets tussen. Ik combineerde de prachtige bloemenstof met oudroze paspel. Deze keer besloot ik de moeilijkheidsgraad nog wat op te drijven en knipte ik een achterzak en koos ik voor een valse gulp. Het resultaat is een prachtige short, waar ze zelf helemaal verliefd op is. Na het passen deze ochtend, wilde ze hem niet meer uitdoen.  Dit wordt ongetwijfeld de absolute favoriet voor deze zomer ! Toch heerlijk als je kinderen blij zijn met wat je voor ze maakt... Het is even anders gewee...

Toch vreemd, zo'n haat/liefde verhouding... Ik vind de Cisse echt een toppatroon. Ik maakte eerder al eentje voor Kas en hoewel ik twijfels had terwijl ik bezig was, vond ik het resultaat super! Daarom volgt er ook zo snel een shortversie. Maar... Hoewel ik toch al wel wat kledingstukken met zakken maakte, denk maar aan de steekzakje in de jurkjes van Compagnie M ( hier , hier en hier ) en de broekversie van de Ally jumpsuit uit La Maison Victor en de kleedjes waar ik (speciaal voor Fien) zakken in maakte, ging er nu voor de tweede toch weer iets goed mis bij het maken van de zakken... Maar bon, het lukte uiteindelijk, of dat dacht ik toch... Net toen ik vond dat het super goed vooruit ging, zat ik strop. Ik wilde mijn voor- en achterpand aan elkaar zetten, maar ontdekte dat er een groot verschil was in de lengte van de broekspijpen. Bij het uitzoeken van wat er misging, zag ik dat ik (in al mijn enthousiasme van 'het gaat hier goed') de zakken van het...

Na de Jacob van Zonen 09 voor Fien , wilde ik ook wel eens een Cisse maken. Maar na het Jacob fiasco besloot ik er eentje te maken voor broer. Ik had nog een immense lap donkerblauw gabardine liggen, dat ik ooit eens kocht op het Stoffencircus op de Groenplaats in Antwerpen. Ik koos bijpassende paspel (althans dat dacht ik toch), uit mijn thuisvoorraad en ging aan de slag. Bij de start werd ik een beetje overvallen met paniek. Zou dit wel goedkomen...? Eerlijk toegegeven, heb ik dat altijd wel als ik een nieuw patroon uitprobeer. Ik denk altijd dat het een brug te ver is, maar uiteindelijk blijkt het allemaal wel mee te vallen. Ondertussen ben ik toch al een jaartje heel intensief aan het naaien... Mijn tornmesje was deze keer toch echt mijn kameraadje, jammer genoeg dan... Ik was hier en daar al een stapje voor (en ook té ver). Bij de zakken ging er iets fout. Dit loste ik aan de ene kant op met één valse zak dan maar en aan de andere kant zonder tussenzak. Note to myself: p...