De broek die niet gewenst is...

Mijn dochter houdt momenteel niet van jurken of rokjes, dus dacht ik: ik maak eens een broek! 

Na wat research, besloot ik dat de Jacob (van Zonen09) wel heel leuk zou zijn voor haar. Om zeker te zijn dat ze de broek ook echt mooi zou vinden, liet ik ze zelf paspel voor aan de zakjes kiezen.
Er was keuze genoeg: fel blauw, limoen, donkergroen, blauw, oranje, oud roze, goud, zilver, … en toch ging ze voor fuchsia.


Voor de stof, gebruikte ik een oude zwangerschapsbroek van mezelf. Een soepelvallende, donkerblauwe jeansstof. Perfect, dacht ik.
Eens aan de slag, bleek het maken van de broek helemaal niet zo moeilijk te zijn als ik gedacht had. En al snel was ik reuze enthousiast over het resultaat!
Wat zou ze er mooi mee zijn!
Nog een fuchsia knoopje, om het helemaal af te werken.


En toen moest ze passen…



'Nee, ik wil niet passen. Ik vind dat niet mooi!' En een heel weenconcert als gevolg…
Nu kreeg ze een broek, was het weer niet goed. 
Nu weet ik het helemaal niet meer…
Na lang vragen wat er dan scheelt met de broek, blijken het de roze paspelstukjes aan de zakken te zijn.

Bon, daar wist ik wel een quick-fix voor. Ik besloot er een ander kleur biaislint over te zetten en klaar is kees. Weer mocht ze kiezen uit mijn doos, uit verschillende kleurtjes. Ze koos donkerblauw met witte stipjes. En beloofde me dat ze de broek zo wel zou dragen…
Dus, mama aan de slag en hup, de klus geklaard.
Benieuwd wat ze er nu van vond…


Op de kapstok was het: WAUW mama, heel mooi. Maar toen ze ze vanmorgen moest aandoen voor school, was het weer hele ander koek.
Ze ging dus met een andere broek naar school en de Jacob is afgeschreven… 

Dat kleine meisjes van 3 al zo’n willetje hebben, had ik nooit durven denken.

Better luck next time?

Magnifieka



Follow Me on Pinterest


Reacties

  1. Ik heb er hier ene die de jas niet wil aandoen die ik maakte. Uren werk stak ik erin... tja, dat heb je met kids met een eigen willetje en stijl. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo spijtig, want echt mooi hoor! Dan maar voor de zoon hé!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel herkenbaar, al loopt mijn driejarige soms ook over van enthousiasme als ik iets voor haar gemaakt heb. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het zit je niet mee! Jammer hoor van deze mooie broek, ik zou gewoon lekker voor mezelf gaan naaien!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Spijtig van dit prachtige exemplaar, misschien draait ze nog bij. Mijn dochtertje verkiest broeken als ik haar de keuze geef, maar soms leg ik gewoon een kleedje klaar zonder te vragen wat ze wil en dan is het uiteindelijk ook wel goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh zo jammer!! Hier zijn zowel dochter als zoon altijd enthousiast met wat ik maak... heb ik even geluk. Ik zou toch proberen te onderhandelen als ik van jou was 'als je dit vandaag aan doet mag jij morgen kiezen' ;-), kan werken. X. Nicky

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Herkenbaar gevoel! Ik maakte een paar jaar geleden ook een Jacob voor mijn dochter die ze nooit heeft willen dragen. Jammer van het werk hé. Toch wel een heel mooi exemplaar nochtans!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Blogtour: Louisa rules!

New vintage pilot, my little man...

Finale: Battle of the blogs II... Retro picknick!